{"id":9353,"date":"2025-09-14T14:35:30","date_gmt":"2025-09-14T14:35:30","guid":{"rendered":"https:\/\/demo.sidekick.be\/untranslate\/wanneer-is-een-vertaling-goed-of-slecht\/"},"modified":"2026-01-20T11:07:40","modified_gmt":"2026-01-20T11:07:40","slug":"wanneer-is-een-vertaling-goed-of-slecht","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/demo.sidekick.be\/untranslate\/nl\/wanneer-is-een-vertaling-goed-of-slecht\/","title":{"rendered":"Wanneer is een vertaling goed of slecht?"},"content":{"rendered":"
Onlangs werd in De Standaard<\/a> beweerd dat de meest recente nobelprijswinnaar voor literatuur, Han Kang, die titel te danken had aan vertaalfouten. In 2016 bleek dat de vertaling van haar roman The Vegetarian<\/em>, waarvoor ze de International Booker Prize had gewonnen, heel wat \u201cvertaalfouten, weglatingen en verfraaiingen\u201d bevatte. Toch stonden die vertaalfouten het internationale succes van de roman niet in de weg. Integendeel zelfs, zo schrijft Francis Mus, de auteur van het opiniestuk.<\/strong><\/h5>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/section>

Dagelijks stellen de taalexperten van Untranslate zich de vraag wanneer een vertaling goed of slecht is. Een vertaling die vol staat met spel- en tikfouten en grammaticale onjuistheden is natuurlijk geen goede vertaling. Maar is een vertaling zonder dan per definitie w\u00e9l een goede? Ga samen met ons op zoek naar het antwoord in dit blogartikel.<\/p>\n

Is elke \u2018fout\u2019 slecht?<\/strong><\/h2>\n

Vaak worden vertalingen beoordeeld op basis van twee criteria: de kwaliteit van de doeltaal en de mate waarin de vertaling inhoudelijk trouw blijft aan de brontekst. Het eerste criterium kunnen we grotendeels objectief beoordelen door de tekst te controleren op spel-, tik- en grammaticafouten. Het tweede is vaak minder eenduidig.<\/p>\n

Vertalingen zijn enerzijds afgeleiden van een brontekst en anderzijds losstaande teksten die op hun eigen manier functioneren in de doelcultuur. Elke cultuur kent verschillende nuances en gevoeligheden. De taak van een vertaler bestaat er onder andere in om door deze specificiteit te navigeren zonder de originele boodschap in het gedrang te brengen. Zijn de culturele aanpassingen die een vertaler maakt om de tekst dichter bij het doelpubliek te brengen dan slecht? En wat met een vertaling die koppig vasthoudt aan de brontekst en culturele nuances negeert?<\/p>\n

Skopos: doel en doelgroep<\/strong><\/h2>\n

De Skopostheorie van Vermeer en Rei\u00df kent meer belang toe aan de rol die vertalingen spelen als losstaande teksten die op hun eigen manier functioneren in de doelcultuur. Logisch ook. Behalve voor een handvol enkelingen is de brontekst doorgaans niet toegankelijk voor het doelpubliek. Voor hen is de vertaling dus de enige tekst. Volgens de Skopostheorie is het dan ook het doel van de vertaling dat bepalend is voor de vertaalmethodes en -keuzes.<\/p>\n

Laten we de roman van Hang Kang als voorbeeld nemen. Passieve vertellers, typisch voor Koreaanse fictie, zijn volgens de Koreaans-Amerikaanse vertaaldocent Charse Yun minder geliefd bij het westerse publiek. De Engelse vertaler koos er daarom voor om de plot \u201ceen stuk vinniger\u201d te maken. Zijn de aanpassingen die daarvoor nodig waren dan fout? Of zijn ze net noodzakelijk voor de goede ontvangst van de roman in het Westen?<\/p>\n

De definitie van een goede vertaling<\/strong><\/h2>\n

Aan het begin van dit artikel nodigden we u uit om samen met ons op zoek te gaan naar een antwoord op de vraag of een vertaling zonder spel-, tik- en grammaticafouten per definitie goed is. In wat volgde hebben we proberen aan te tonen dat het antwoord op die vraag negatief is. Maar daarmee hebben we de hamvraag nog niet beantwoord: wanneer is een vertaling goed? Een klant-en-klare definitie bestaat helaas niet. Juist of fout is objectief, goed of slecht niet. Er zijn dan ook meer juiste vertalingen dan goede vertalingen. De vraag wanneer een vertaling goed is, valt enkel te beantwoorden met meer vragen:<\/p>\n